"ชั้นจะไม่ยอมตื่นจากความฝันที่มีแต่ชั้นกับเธอ"

ตอนนี้กรูได้ทามการย้ายที่ปลดปล่อยอารมณืไปยังHi5แทนละ

ตามมาเน้ออออ

มาถึงนี่แล้วเว้ยยยยยย.... ในที่สุดกรูก็ต้องโกอินเตอร์กะเค้าบ้างซะที
ตอนแรกก็ว่าจาอัพแม่งทุกวันตั้งแต่มาถึงเลยหวะ...แต่มานต้องทามนู่นทามนี่
(จิงๆแอบขี้เกียจนิสๆ) เอาหนะๆ...วันนี้จาเล่าตั้งแต่ออกเดินทางออกจากไทยเลย
เพราะการบ้านกรูเสร็จแล้น 5555+
เริ่มต้นตั้งแต่สุวรรณภูมิ...มีเพื่อนๆมาส่งมากมายก่อยกอง
ขอบคุณทุกคนมากมายที่อุสส่าถ่อมาไกลถึงนี่...
และแล้วก็ถึงเวลาที่กรูต้องขึ้นเครื่องซะที....
ตอนเครื่องแม่งกาลังบินขึ้นแม่งเศร้าโครตอ่า...นึกภาพดิ...
ล้อเครื่องบินกาลังลอยขึ้นจากแผ่นดินบ้านเกิด...ได้แต่ปลอบใจตัวเองว่าเดี๋ยวก็กลับ...
และแล้วก็เห็นแต่เมฆ....ลาก่อนเมืองไทย แล้วฉันจะกลับมา
....พอละเรื่องซึ้ง....บนเครื่องกรูนั่งติดหน้าต่างเว้ย...มีแขกอีก2คนนั่งข้าง
เค้าเปนคนดูไบ...คุยกะเค้าซักพักก็แดกแล้วนอน
5ชม.ต่อมากรูก็มาโผล่ที่น่านฟ้าสหรัฐอาหรับอิมิเรต....ต้องมาต่อเครื่องที่นี่หนะ...
มีเวลาเดินเล่นปรามาน2ชม. กรูก็เดินปายดูduty free ก่อนเลย
ของที่นี่ราคาก็ม่ายได้ถูกปายซะเท่าหร่าย...ของหนีภาษีบ้านเราถูกกว่าเยอะ
เลยม่ายได้ซื้อรายเลย(ด้วยความงก) และแล้วกรูก็เจอ...เน็ทฟรี...
กรูม่ายรีรอเดินตรงเข้าปายต่อคิวเล่นทันที...แม่งต้องยืนเล่นหวะ...เอาวะฟรี
ม่ายมีครายออนเลยครับผม...เพราะตอนนั้นแม่งตี4ที่ไทย ก็เลยได้ส่งเมลหาเพื่อนๆฉบับนึงด้วยความคิดถึง
ถึงเวลาที่ต้องเดินทางต่อแล้วคับ...แม่งจัดให้กรูนั่งติดหน้าต่างตามเดิม
ลุกไปฉี่ยากโครตอ่า...นั่งติดคนออสซี่ตัวหย่ายโครตๆ
ที่แม่งซวยสุดๆก็คือแม่งมีเด็กนั่งข้างหลังเว้ย...แล้วไอ้จอทีวีมานเปนจอติดเบาะ(หลังเบาะตรงหัว)
เชี่ยกว่าเก่าก็คือแม่งเปนจอสัมผัสคับ...เด็กแม่งเล่นใหญ่เลย...กดเบาๆก็ติดละแต่แม่งเล่นทิ่มซะ
หัวกรูสะเทือนตลอด...แม่งเป็นเด็กแขก...แม่งแม่งห้ามก็ไม่ฟังสาดดดดด
กรูก็เลยนอนม่ายค่อยหลับ...ดูหลังการ์ตูนไปเรื่อยๆ(อย่ามาไทยนะเมิง...แค้นมาก)
ลงเครื่องบินมาด้วยขอบตาดำนิสๆ...และแล้วตาก็ต้องสว่างด้วยแถว immigration ตรวจคนเข้าเมืองนั่นเอง
ยาวเหี้ยยยยยยยยยยย....ยาวกว่าแถวเอาบัตรคอนเสริตฟรีพี่โต๋ที่กรูจาปายเอาแล้วขายต่อปรามาน20เท่า
เสียเวลาอยู่ตรงนั้นปรามาน2ชม. และแล้วกรูก็หลุดออกมาเอากระเป๋า...
จากนั้นเอางายดีหว่า...ลากกระเป๋าปริๆของกรูมาเรียนะ taxi คับผม
เว่าอังกิดกะคนขับซักพักก็โดดขึ้นรถ...หลายคนอาจจารู้แล้วว่าค่า taxi ที่นี่แพงสาดๆ
นั่งประมาณ 10 กิโล ปรามาน 1400 บาท....ที่ไทยไปได้ถึงเชียงใหม่ 555+
พอถึงแล้วงัยต่อคับ...ต้องลงที่ตู้ยามเพื่อเอากุญแจที่เค้าฝากไว้ให้...เพราะวันนี้วันอาทิต
แล้วกรูต้องลากไอ้กระเป๋าหนัก30โลนั่นไปหอ...ซึ่งแม่งไกลลลลลมากมาย
กล้ามกรูขึ้นเลยกว่าจาผ่านเนิน...บันได...ถึงห้อง ดีนะแม่งมีลิฟ ห้องกรูชั้น6
นอนแผ่...ดูสภาพห้องซักพัก...เข้าห้องน้ำ...เอาวะได้เวลาท่องโลกแล้น
ออกเดินทางครับผม...ก่อนจาออกจากรั้วม.ต้องหารายกินก่อนเพราะกรูหิวโครต
เจอร้านในม.เปิดชื่อร้าน Campustore ขอเรียกว่า สหกร ละกันเพราะแม่งขายของในม.
มีเสื้อตรามหาลัย แก้ว หมวก บลาๆๆๆ ...ได้แซนวิชมาแด๊กอันนึงกะน้ำแร่ขวดนึง
ราคารวมกันปรามาน200บาท...แพงมะ
กรูก็เดินแดกไปเรื่อยๆระหว่างทางเข้าเมือง Uxbridge(ทั่งเมืองมีห้างเฉพาะตรงนี้แหละ)
หลายคนอาจจางงว่าทามมายไอ้ตั๋มมานไปลอนดอนแล้วเข้าเมืองนี้...
ปรามานว่าลอนดอนมันหย่ายมากคับผม...แบ่งเป็น 6 Zones เป็นวงออกมา...
ม.กรูอยู่ Zone6(ขอบแบบสุด)
เดินไปปรามานไมล์นิสๆ(2โล)...ก็เข้าตัวเมืองคับ
เซอเวดูนู่นดูนี่...แต่ยังม่ายได้ซื้อเช่รายเลย...ยังม่ายชินค่าเงินหละมั๊ง
เดินกลับอีกครับ...ออกกำลังกาย(จิงๆนั่งรถเมย์ไม่เป็น5555+)
นอนตั้งแต่6โมงเย็น...ตื่อนอีกที6โมงเช้า...เวลาไทยกรูนอนเที่ยงคืนตื่นเที่ยงวัน
ยังปรับเวลาม่ายได้อย่างแรงอ่า...อาบน้ำแต่งตัวคับ...เดินออกไปที่เดิมอีก
วันนี้เริ่มช๊อบแล้วคับ...กองทัพต้องเดินด้วยท้อง...เริ่มซื้ออาหารเข้าครัว
เออ...ลืมบอกเลยว่าห้องที่อยู่อ่ะห้องน้ำในตัว...ห้องครัวแชร์กัน10ห้อง
ซื้อหนมปัง..ไข่..กระหล่ำปรี...หม้อรามชามไห...แบบว่าหนักสาดๆ
กรูว่ากรูถึกแล้วนะ...แต่นี่มานเกินกำลังหวะ...
ถึงห้องแบบว่าปวดแขนเลยหวะ...ก่อนเข้าตึกเดินสวนกะคนที่หน้าประตู
วันนี้วันจันคับ...เค้าใส่เสื้อเหลืองในหลวง...."คนไทยป่ะคับ" กรูทัก
ใช่เว้ยยยย....ชื่อเจี่ย อยู่แฟลตเดียวกัน เจอคนไทยแล้วเว้ยยยยยย
ขอเบอร์เค้ามาเรียบร้อย...ทามอาหารกิน...นอนเวลาใกล้ๆเมื่อวาน
แม่งก็ตื่นเวลาคล้ายวันก่อนแหละคับ...มานม่ายชินนี่หว่า
วันนี้ก็ยังคงเปรี้ยวเดินเข้าเมืองปายอีก(ม่ายมีรายทาม)
ขากลับครับเจอกลุ่มคนไทยอีกแล้น...คราวนี้เจอ4รวด...
เจ๊หญิง พี่เอ๋ ปุ๊ เก่ง...เดี๋ยวจาอธิบายลักษณะคนไทยที่เจอทีหลังนะ
เจ๊หญิงชวนกินข้าวคับ...(ขอบคุณพระเจ้า...กรูยิ่งทามอาหารเก่งๆอยู่)
พวกเค้าอยู่แฟลต14กัน...ในหอ1หอมานจาแบ่งเปนแฟลตย่อยๆข่างใน...มีครัวแฟลตละห้อง
แฟลตนี้คนไทยหมดครับ...แฟลตเล็ก5ห้อง...กรูก็ปายเคาะแฟลตเค้า
เข้าปายพบคนไทยมากมาย...กาลังทามกับข้าวอยู่...รู้สึกดีหวะ...ไม่ได้เพราะมีข้าวกินนะ...
รู้สึกเหมือนม่ายได้อยู่คนเดียวอย่างที่คิดไว้...สบายใจขึ้นเยอะ
และแล้วแดกเสร็จกรูก็ขอเค้าร่วมวงด้วย...แชร์กันทามอารายแบ่งเวรกัน
เวรกรูวันศุกร์...จ่ายกองกลางอาทิตละ15ปอน
ตอนนี้เราเจอจิว แป้ง จอย เติ้ง คูล..เพิ่มขึ้นมา (ชักเยอะช่ายมะ..ยังม่ายหมดง่ายๆ)

ถึงวันพุธคับ...ปฐมนิเทศ ก็พาเดินดูนู่นนี่ เนาะนำทั่วๆไป...พอนึกภาพออกนะ

เจอคนไทยที่เรียน 6 weeks ด้วยกันอีก8คนคับผม

ดำ ฝน กี้ พี่มิ้น พี่อี๊ด คุณเจง ส่วนจิว แป้ง คูล เจอแล้วเมื่อวาน

วันรุ่งขึ้นเป็น pre-test เพื่อเอาปายจัดกลุ่ม...

ข้อสอบแม่งยากใช้ได้เลยเว้ย...พอๆกะ IELTS เลย

เค้าม่ายบอกคะแนนคับ...มานเปนความลับ...

สุดท้ายกรูก็ได้อยู่ห้องที่มีคนไทยมากที่สุด....เหอๆๆๆ

อยู่ห้องเดียวกะ คูล พี่อี๊ด คุณเจง(มีทั้งหมด4ห้อง)...

สอบเสร็จก็เย็นๆละ...กินข้าวนอน...มื้อนี้ม่ายช่ายเวรกรู

วันศุกร์....วันนี้เค้าปล่อยฟรีคับ...เลยเข้าปายในลอนดอนปายหาพี่นิติ์(พี่สาวเนติ์)

เอาของปายให้พี่นิติ์และพี่นิติ์เลี้ยงข้าวเที่ยง....สบายแฮไปมื้อนี้

ขากลับแวะไปซื้อเบียร์20ป๋องกะกีตาร์1ตัว...วันนี้นั่งรถเมย์เป็นแล้วคับ

แต่ก็สภาพทุลักทุเลพอดู...เบียร์ที่นี่ป๋องใหญ่มากคับ 440ml ทั้งหมดก็เกือบ10โล

เล่นเอาหอบ...แต่เอาวะ...กรูมีกีตาร์เล่นละ...ราคาปรามาน5600บาทไทย...

ยี่ห้อ Squier By Fender ถือว่าราคาโอคับ...(ตอนแรกปายแอบดูราคาร้านในลอนดอนมาเกือบเป็นลม)

กลับมาวันนี้เป็นเวรกรูทำอาหาร...ก็ทามอารายง่ายๆอ่า...ผัดผักน้ำมันหอย ทำคู่กะเก่ง...เก่งทำไข่เจียว

แล้วกรูก็ทำน้ำพริกแกะตามสั่งเจ๊หญิง...เจ๊ปรุงผมผัดอย่างเดียว รสชาติรุนแรง

หลังข้าวก็กินเบียร์ที่หอบมาคับ...มีคนมาแจมนิดหน่อย...เล่นกีตาร์แดกเบีย...เฮฮาปาตี้ดี

จาสังเกตุได้ว่าเวลาคนถามกรูในเอ็มว่าเป็นงายบ้าง...กรูจาตอบว่าเฮฮาปาตี้ดี

ดึกๆมีสาวเกาหลีมานั่งกินด้วยชื่อลีน่า...เลยได้คุยภาษาปะกิดจนถึงตี3...

เบียร์หมดคับ...แยกย้าย....นอน

แบตมือถือหมดคับ...นัดกะพี่เอ๋ไว้ว่าจาเข้าลอนดอนด้วยกัน....

ตื่นสายคับเค้าล่วงหน้าปายก่อน...รู้สึกผิดหวะ...ม่ายชอบผิดเวลา

กรูเลยเข้าเมืองกะจิว แป้ง ป๊อบ แทน...เดินเล่นกะกลุ่มนี้ซักพักก็ขอแยกปายหาพี่เอ๋

พี่เอ๋อยู่ Camdan Town คับ...เป็นเมือง punk จาแต่งตัวแบบ punkๆ ทั้งเมือง

พี่เอ๋แกปายซื้อรองเท้าคอนเวิสลายสตอเบอรี่สีชมพู...กะกางเกงขาเดฟสะจายมาใส่

แม่งแนวมากๆอ่า...เค้าเปิดกล่องรองเท้ามากรูตกจาย...

เค้าบอกว่าอยากแต่งแบบที่ในไทยม่ายมี...คุณได้สิทธิ์นั้นเดี่ยวนี้...

หลับในรถไฟขากลับมาม. ไกลมากครับ...เหมือนเดินทางออกตจว.

กินข้าว...และนอนตามสูตร

วันรุ่งขึ้นพี่เอ๋โทรมาตอนปรามานเที่ยง...ชวนไปวัดกับเจ๊หญิงคับ

วันนี้เปนวันอาษาพอดี...เออดีเว้ยได้ปายวัด

ปายวัดกะ เจ๊หญิง พี่เอ๋ ปุ๊ เก่ง จอย ตาล อุ๋ม...(จาเห็นได้ว่ามีชื่อใหม่ๆเพิ่มขึ้นมาเรื่อยๆ)

กลับจากวัดก็กินอาหารแถวนั้น...ร้านWakamama...ม่ายอร่อยเลยยยย มาม่ายังงอร่อยกว่า

จืดอย่างแรงอ่า...แพงด้วย...เซ็งกันไป

วัดอยู่ไกลจากม.เรามากมายอ่า...ต้องเปลี่ยนรถไฟ3ต่อรถเมย์อีก1ต่อ

วันรุ่งขึ้นก็ได้เริ่มเรียนแล้วค้าบบบบบบบ...

 

วันนี้อัพแค่นี้ละกาน...เหนื่อยละ...

ครายอ่านมาถึงตอนนี้ได้แม่งเก่งมากอ่า...

ห่างหายปายจากบล๊อกนี้นานชาติเศษ...

คิดถึงกานบ้างไหมมมมม เหอๆๆๆ ตอนนี้ว่างแล้วหวะเลยมาอัพซ้าหน่อย

เริ่มจากอารายดีหละ...เอานี่แล้วกานนนนน "เรียนจบแล้วค้าบบบ"

หลังจากพยายามตั้งจายเรียน(วิชาเลือก)มาอย่างหนัก(555+) ในที่สุดกรูก็จบเกีรตินิยมเว้ยยยย

เทอมสุดท้ายนี่เล่นลงวิชาเลือกขำๆล้วนๆ ตั้งแต่ เพศศึกษา จิทวิทยา วิชาดูหนัง 9ล9

สุดท้ายแม่งได้ A หมดเลยตามคาด เกรดจบ 3.25พอดีเป๊ะ...ม่ายมีเศษซักกานิส 555+

สงสัยจาได้เกีรตินิยมคนสุดท้ายของรุ่น ตอนแม่กรูรู้ดูตื่นเต้นกว่ากรูอีกหวะ...โทรบอกญาติ7ชั่วโครต

กรูควรดีจายรึอายเค้าดีวะ 555+

หลังจากเรียนจบอุ่น...ก็ได้ปายฝึกงานที่บริษัทซัยโจเด็นกิ(โรงงานแอร์)

หลายคนอาจจาสงสัยว่ามานปายทามรายที่นั่นวะ?

ก็คือว่ากรูกาลังจาปายเรียนต่อเมืองนอกอ่า...ปายอังกิด ก็เลยว่างงาน(ตกงาน)

พ่อก็เลยจัดเจงปายขอเค้าฝึกงานให้เดือนนึงกันว่าง+หาตังกินหนม

อยู่ฝ่าย IT หวะ เขียนโปรแกรมไว้ใช้กันเองในโรงงานอารายปรามานนั้น

ตอนนี้ฝึกงานเสร็จละเลยมีเวลาว่างมานั่งอัพบล๊อกนี่งาย...

พี่ๆที่อยู่ฝ่ายเดียวกันแบบว่ากันเองดีหวะ...เล่นเค้าเตอร์ทุกวันเลย

กินเหล้ากันอย่างกะกินโค๊ก...ได้กินทุกอาทิตย์เลย 555+ ตับกรูแข๊งแน่นอน...

ตอนนี้เหลือเวลาอีกประมาณ2เดือนกรูก็จาบินแล้ววววว

เดี๋ยวจาปายอัพบล๊อกต่อที่นู่น...กรูว่าได้เขียนยาวกว่านี้แน่นอนเลยอ่า

ปายอยู่คนเดียวคงเหงาหวะออนเอ็มมาเวลาก็ม่ายเหมือนกะทีไทย..แล้วจามีครายคุยกะกรูมั๊ยว้าาาาา

ระหว่างเหลือเวลาอีก2เดือนนี้ทามอารายดีหว่า...ช่วยแนะนำที

ใจนึงก็อยากไปเร็ว...น่าตื่นเต้น+อยากรีบกลับ

อีกใจก็...แม่งเปลืองเงินหวะ...ทุนพ.ก.เนี่ย...พ่อแม่ต้องขายควายขายที่นาส่งเรียน 555+

กลับมาจารีบทำงานใช้คืนให้นะค้าบบบบบ...

จากลับมาเปิดบริษัทหวะ...เพื่อนๆคนหนายเบื่องานเดิมบอกนะ 5555+

อยากหาเงินเองได้แล้วเหมือนพวกแกมั่งหวะ...เห็นเพื่อนๆหาเองได้แล้วก็อดคิดม่ายได้ว่า

กรูยังขอตังพ่อแม่กินอยู่เลย...เห้ออออ  เอาวะๆ...เค้าอยากให้กรูไปเรียนเองนี่หน่า...เดี๋ยวกลับมาทำงานใช้คืนให้เท่าตัวเลย

แล้วกรูก้นะ...ดันเลือกที่เรียนได้ถูกเหลือเกิน...ลอนดอน...ค่าครองชีพแพงแสดๆ

กรูเข้าปายแอบดูในเวปมหาลัยมาหวะ...เหล้า เบีย วาย แม่งถูกกว่าโค๊กอีก

แถมมีบริการมานในม.เลยม่ายต้องปายไหนไกล มีผับ1แห่งบาร์อีก1

เดี่ยวอาทิตย์นี้กรูจาทามเลสิกแล้วน้า...โลกอันสดใสรอกรูอยู่ ลาก่อนแว่น+คอนแทค

จาปายตรวจตาพรุ่งนี้ละ...หวังว่าผลตรวจจาออกมาว่าทำได้ม่ายมีปานหา

ม่ายง้านก็ต้องล้มเลิกปายใส่คอนแทคเหมือนดิม

 

พอแค่นี้ดีกว่าหวะ...

ปล.

-ยินดีด้วยกะน้องๆทุกคนที่สอบเข้าม.ได้และสู้ๆนะกะน้องๆที่ผิดหวัง  ตั้งจายเรียนกานหละ

-หวัดดีน้องเด็ม..ได้ข่าวว่าเข้ามาอ่านบล๊อกเราด้วยหรอ..(ไอ้เตยมานบอก)

-ขอบคุณพี่ๆซัยโจที่ดูแลน้องชายคนนี้นะคับ

-เพื่อนๆเว้ยยย..กรูคิดถึงพวกมึงหวะ

 

ม่ายได้ถ่ายรูปมาตั้งนานแล้วอ่าาาาาาา...

อยากออกจากบ้านปายถ่ายโครตๆอ่า

ตอนนี้อยู่บ้านก็ได้สร้างผลงาน"ลูกชิ้น"เอาไว้...เพื่อนๆดูแล้วคงรู้ความหมาย อิอิอิ

จัดแสงนู่นจัดมุมนี่...ก็ออกมาเป็นผลงานดังรูป(คิดได้งายเนี่ยกรู)

ตอนนี้แบบว่ากลัวกล้องหยักไย่ขึ้นอ่า...อยากหิ้วเจ้ากล้องลูกชายออกปายตะลอนๆ

ครายกาลังจาปายเที่ยวหนายชวนกรูด้วยน้าาาาาา

กรูว่าจาเร่งๆเคลียงานอ่านโปรเจค...เผื่อเสาอาทิตย์หนายว่างกรูจาได้ออกปายแรดมั่ง

อยู่แต่บ้านกะมหาลัยเดี๋ยวกรูเฉาตายพอดี

ตอนนี้ในหัวมีที่เที่ยวดังนี้

ที่ใกล้ๆปายง่ายๆ

- ปีนน้ำตกที่เขาใหญ่

- น้ำตก7สาวน้อย มวกเหล็กสระบุรี(นั่งรถไฟไป)

- ถ้ำธารลอด กาญ

ที่ไกลๆบ้าง(อันนี้กะไปปลายปีม่ายก็ต้นปีหน้า ดูก่อนว่าหยุดวันหนาย)

- ทัวร์ภาคเหนือ ฝาง-ดอยผ้าหม่ปก งานพืชสวนโลก ดอยหลวงเชียงดาว จบที่แม่สาย (อันนี้ต้องหาคนปรามาณ8คน)

- ทัวร์มาเลเซีย นั่งรถไฟไปบัตเตอร์เวอร์ธ

- ทีลอซู ตาก (8-10คน)

เห็นมะ...ที่เที่ยวในหัวมากมายแต่ม่ายได้ปายซะที

อยากปายเที่ยวโว้ยยยยยยยยย

ครายอยากปายมั่งงงงงงงงงงง

ยิ่งพูดยิ่งอยากปายเนาะ...สงสัยต้องรอปิดตุลาม่ายก็หยุดกีฬามห่ลัยนั่นแหละ

ครายอยากปายด้วยกานติดตามข่าวให้ดีนะคับ

อ่านโปรเจคดีกว่ากรู...เดี๋ยวไอ้เอ็มด่า 5555+

ม่ายได้อัพบล๊อกกรูมานานนม...ขี้เกียจอ่า

ม่ายได้ปายเที่ยวหนายมาด้วยแหละเลยม่ายรู้จาพิมพ์อาราย

เอาหละ วันนี้สอบเสร็จถือโอกาสนี้พิมพ์เล่นเคาะสนิมให้บล๊อกซักกาติ๊ส

วันนี้สอบวันสุดท้ายแหละ..จบม่ายค่อยสวยเท่าหร่ายนัก

แม่งยากอ่ะ...อ่านเยอะสุดแต่ทามได้น้อยสุดเลย คิดว่านะ

เอาวะๆ...เรียนก็ม่ายเคยเรียนหลับตลอดจาปายบ่นอารายได้

แต่ตอนนี้ในหัวคิดแต่ว่าจาปายเที่ยวหนายดีหว่า...

สถานที่ท่องเที่ยวมานเรียกร้องอยู่ก้องหัวปายหมด

แอบเล็งไว้หลายที่...ครายอยากปายยกมือขึ้น(แล้วโทรมาหากรูซะดีๆ)

ไว้เดี๋ยววางแผนเสร็จจาประกาศให้ทราบโดยทั่วกัน(จาก ผบ.กบ.)

อัพอารายต่อดีหว่า...เริ่มตัน

เออช่าย..วันนี้เปนเวลาดีในการล้างเครื่องซะ

ล่อเอาซะสะอาดเลย..ได้ที่คือมาหลายสิบกิ๊ก

ตอนนี้เร็วปรื๋อ 555+

พอดีก่า....ไว้เดี๋ยวปายเที่ยวแล้วจากลับมาเขียนบันทึกการเดินทางใหม่

 

ปล.

-ช่วงนี้มีความสุขจนสังเกตุได้...

ไปมาเปนอาทิตย์แล้วแหละ...แต่ขี้เกียจอัพ อิอิอิ

วันนี้เกิดว่างขึ้นมาก็พิมพ์เล่นกานซ้าหน่อย

เริ่มแต่เช้าเลย..เดินทางมาจุฬากะแม่ วันนี้ฟ้าครึ้มโครต

เริ่มเสียวละ...กรูจาได้ถ่ายมั้ยวะเนี่ย ฝกจาตกป่าวหว่า

ก็เลยเดินเล่นถ่ายรอบจุฬาปายยกนึงก่อนพอเปนพิธี

วันนี้มีงาน CU-First Date ด้วย ก็เลยหอบเลนส์ข้ามฟากปายข้างๆสนามจุ๊บ

งานก็หน้าตาคล้ายๆที่เกษตรอ่า...แค่มีแต่เด็กจุฬาเท่านั้นเอง

ถ่ายนู่นนิสนี่หน่อยก็เดินกลับ...ได้เหงื่อพอสมควรละ

ประมาณ11โมงก็ออกเดินทางปายเขตเมืองเก่า นั่งรถปายลงแถวๆท่าพระอาทิตย์

แล้วก็นึกขึ้นได้ว่า...กรูยังม่ายได้กินรายเลยตั้งแต่เช้านี่หว่า?

ก็เลยกระดกกระเพาะปลาที่ท่าพระอาทิตย์ปายชามนึง+น้ำลำใย

มีแรงแล้วเว้ยยยย สู้!!! เดินเข้าวัดพระแก้วหละ...

ยังจามที่บอกว่าฟ้ามานครึ้มได้มะ...ตอนนี้ร้อนหยั่งกะอยู่เกาะช้าง

ร้อนโครตๆ...เหมือนฟ้าจงจายให้กรูมาถ่ายรูปวันนี้(จงจายให้กรูดำกว่านี้ด้วย)

ก็ลุยเลยคับ...ถ่ายตั้งแต่หน้าประตูทางเข้าเลย

สวยมากๆอ่า มาครั้งล่าสุดยังเด็กอยู่เลย ลืมภาพปายหมดแล้ว

พอกลับมาครั้งนี้ก็รู้สึกคุ้มมากๆอ่า...เข้าก็ฟรี มีรายให้ดูให้ถ่ายเยอะแยะ

ตอนเข้าปายที่พระแก้วมรกตเค้าห้ามถ่ายรูปอ่า..แต่กรูเสร่อมองม่ายเหนป้าย

ควักกล้องออกมากดซะ...กดปายรูปนึงก็รู้ตัวละ...เนียนเลยคับ

ดีนะที่ยามม่ายเห้นเข้า...ม่ายง้านมีเรื่องอีก(โชคดีเจงวันนี้)

ถ้ายามแม่งมาคงพูดฮ่องกงใส่แม่งเลย...(พูดเปนซะที่หนาย)กั่กๆๆๆๆ

นั่งสมาธิทามจิตจายให้สงบอยู่ซักพัก(ดับร้อนกานหน่อย) รู้สึกสบายกาย+สบายใจละ

ออกปายถ่ายรูปต่ออีกทุกซอกทุกมุม...คราวนี้เข้าปายในที่ห้ามถ่ายกรูก็ม่ายถ่ายนะ อิอิอิ

ถ่ายแบบไม่ให้ติดคนอ่า...ทั้งที่วันนี้มีทัวลงม่ายรู้กี่ล้านคน

มีคนดูรูปแล้วบอกว่าวันนั้นม่ายมีคนหรอ...ป่าวหรอก...เจงๆต้องหนีปายที่เงียบๆ

ไม่ก็ยิงขึ้นฟ้า รึยอมทนร้อน เพื่อรูปกรูยอมได้ 5555+

เข้าปายเขตพระบรมหาราชวังก็ยังคงกดต่อปายอย่างเมามันส์

จนคิดว่าทั่วแล้วก็เดินออก...ปานหาก็คือ กรูออกมาที่หนายวะเนี่ย

ม่ายเคยออกมาก่อน...เอาวะ..วันนี้ชิว เดินเล่นมานซะเลย

ทิศหนายกรูก็ม่ายรู้หรอก...คิดในจายแค่ว่าม่ายเจอทางก็ขึ้น TAXI เอา

แล้วก็ออกเดินทางอย่างไร้จุดหมาย...เดินปายหลายโลอยู่

ความคิดที่ขึ้นมาตลอดทางก็คือ "ที่นี่ที่หนายวะเนี่ย"

จนจู่ๆก็ปายพบกับ "โรงเรียนราชินี" ในใจก็ อ๋อออออ แล้วราชินีนี่มานอยู่ที่หนายหว่า 5555+

ก็เลยเดินต่อแบบงงๆขำๆปายเรื่อยๆ ก็เจอ "สวนกุหลาบ" ง่ะ...กรูก็ม่ายรู้จักอยู่ดีแหละวะ

เดินต่อปายอีก โอ้แม่เจ้า "โรงหนังเฉลิมกรุง" ทุกที่ที่เดินมานี่ได้ยินแต่ชื่อมาทั้งนั้น 555+

กรูก็ยังเปรี้ยวเดินเล่นชมเมืองเก่าปายเรื่อยๆ...และแล้วก็เจอ เสาชิงช้า อันนี้รู้จักแล้วเว้ยยยยย

ในที่สุดก็เจอที่ที่รู้ทางไปต่อ มานยอดมาก... ก็เลยเดินต่อปายทางศาลาว่าการ(ยังเปรี้ยวเดินต่ออีกแนะ)

เข้าปายทางข้างๆศาลาว่าการผ่านมนต์นมสด อยากกินโครตอ่าแต่มานยังม่ายเปิด

เดินปายเรื่อยๆก็มาโผล่อนุสาวรีรัฐธรรมนูญ แล้วก็เดินปายขึ้นรถสาย503แถวหน้ากองฉลาก

ดีนะเนี่ยมีที่นั่ง...555+ นั่งปายซักพักพอเหงื่อแห้งก็พบว่า ขี้เกลือเต็มตัวเลยหวะ

ขูดออกจากหน้าได้เป็นแผ่นๆ 55555+ ชัดมากมายอ่า รู้สึกซกมกมาก

คนนั่งข้างๆมานหลับ...รอดปาย ถ้ามานเห็นคงย้ายที่อ่า 55555+

กลับถึงบ้านเอารูปลงคอม อาบน้ำสบายตัวเปนอันจบทริปเล็กๆครั้งนี้

 

ทิ้งท้ายตามเคยกานซักนิด

-ปายถ่ายมาแล้วอยากได้ PL โครตอ่า(คนเล่นกล้องคงจารู้จัก)

-ไม่คิดว่าจามีอารายทามให้ตื่นตาตื่นใจได้ขนาดนี้ สวยคับ

-เดินหลงทางมานสนุกงี้นี่เอง

-ตัวดำขึ้นเลย(จากที่ดำจากเกาะช้างอยู่แล้ว) 555+

-เป็นข้ออ้างผสมความอยากหักลบกับความขี้เกียจ